Jan brugmanJan Brugman behoorde tot de franciscaanse tak der observanten (hervormingsbeweging van kloosterlingen, die streefden naar strikte naleving van het armoede-ideaal van Franciscus van Assisi en zich verzetten tegen de rijkdom van kloosters) en sloot zich aan bij een groep monniken in Amsterdam die een nieuw klooster wilden stichten. Hiertoe hield hij een aantal vurige preken, waarvan later het gezegde praten als Brugman is afgeleid. Filips de Goede stond vervolgens het bouwen van een nieuw klooster toe.

Brugman is vooral bekend van zijn reizen, waarmee hij veel mensen probeerde te overtuigen in preken om een eenvoudig christelijk leven te leiden. Hij begon zijn predikreizen in Rijnland en Westfalen, maar zijn echte faam begon toen hij rond 1452 begon rond te trekken in de IJsselvallei. Zo was hij ook in Deventer.

Brugman was ook een dichter. Hij schreef enkele geestelijke liederen waaronder "Ic heb ghejaecht mijn leven lanc" en een hagiografie (biografie van een (christelijke) heilige) over Liduina van Schiedam die in 1433 overleed. Thomas a Kempis (1380-1471) beschreef haar leven in zijn Vita Lidewigis.

Hij is verder de schrijver van het boek Speculum Imperfectionis (Spiegel der onvolkomenheid) waarin hij oproept tot strikte naleving van de regel van Franciscus van Assisi.

Joomla templates by a4joomla